Laatste nieuws uit Kenia

En.... Nederland!!! We zijn weer thuis! Veel van jullie hebben we al gezien en anderen ongetwijfeld weer snel op één van de terrasjes of zomerfeestjes!

Na onze laatste vakantie in Lamu is het allemaal hartstikke snel gegaan! Gelukkig viel de volksverhuizing mee, aangezien de papa's en mama's al veel spullen mee hadden en we de verhuizing al achter de rug hadden moesten we het met de vier koffers die over waren doen!

Lamu was fantastisch! Weer een heel ander stukje Kenia! Het oude centrum van Lamu staat op de wereldmonumentenlijst UNESCO, omdat het de best bewaarde swahili cultuur heeft. De smalle straatjes zijn alleen begaanbaar te voet of per ezel. Op het eiland is één auto, die het districthoofd van zijn huis naar zijn kantoor brengt. Het tweede gemotoriseerde voertuig is een tuk tuk ambulance. De rest van het vervoer gaat dus per boot of ezel. Men is zó afhankelijk van de ezel, dat er zelfs een kliniek voor ezels is, waar ezels opgelapt worden of van hun oude dag kunnen genieten!

We logeerden in Banana House, gerund door de Nederlandse Monika en haar man Banana. Ondanks dat we hier op basis van Bed & Breakfast verbleven, konden we de kookkunsten van de kok des huizes niet weerstaan. Met een 'startkapitaaltje' van 3000 shilling werd de meest verse vis en zelfs kreeft gekocht, bereid en geserveerd in onze eigen 'huiskamer' met uitzicht op zee.

De laatste avond besloten we op een dhow, een traditioneel Arabisch zeilschip, te eten. Terwijl we uitvoeren en de wind in de zeilen sloeg kwamen er allemaal bloemblaadjes uit, die we als dwarrelende paarse gloed achter ons lieten. Heel cool! Nadat we door het mangrove bos waren gevaren en de zon was ondergegaan meerden we af bij Manda Island.

Hier werd duidelijk waarom de boot versierd was met bloemen, de bemanning drums speelde op een omgekeerde emmer, en waarom we niet op de boot aten, maar bij een kampvuur op het strand!

Roy had dit allemaal in het geniep geregeld en een champagne fles meegesmokkeld in de koelbox. En onder dit smokkelwaar bevond zich nog iets... een ring!

Onze fantastische tijd in Kenia wordt dus opgevolgd door een bruiloft in 2010!

Met dit geweldige nieuws sluiten we ons Kenia-avontuur en daarmee ook een beetje dit blog af! Bedankt voor alle leuke reacties en het trouwe volgen van onze site.

Tot slot natuurlijk ook nog foto's van onze laatste trip en een link naar een aflevering van 3 op reis (Floortje Dessing) over Lamu en Banana House.

Winter in Kenia

Ja het is begonnen! Winter in Kenia! Na eerder deze week nog weg te zitten zweten aan de kust is het in Nairobi gewoon weer koud. 18 Graden klinkt natuurlijk prima, maar valt in werkelijkheid tegen. Overdag koude voeten en lange mouwen zijn een feit! 's Avonds is menig askari onherkenbaar door sjaals, handschoenen en dikke jassen. En binnenshuis om een uur of vijf beetje vuur stoken bij gebrek aan centrale verwarming!

Haha wat een zeikerds he die Nederlanders, tijd om naar huis te gaan:)

Tot snel!

De tijd vliegt...

Zijn we net terug van vakantie, dient de volgende zich alweer aan! Morgenmiddag vliegen we naar de kust. Om precies te zijn naar Lamu, een eiland aan de kust van Kenia. Ze zeggen dat de tijd, na de gloriedagen van de slavernijhandel tijdens de 14e eeuw, er heeft stilgestaan. We gaan het meemaken!

Zouden we bijna vergeten jullie over onze laatste avonturen te vertellen! Voor het mooie gaat het ook allemaal veel te snel, je gaat van de ene bijzondere gebeurtenis in de andere. Eigenlijk hadden we dit natuurlijk gewoon over twee jaar moeten spreiden. Maar goed dat wil natuurlijk niet zeggen dat we ons niet enorm bevoorrecht voelen dat we dit allemaal nog even kunnen meepakken!

Onze trip naar Samburu was zoals we eerder meldde best spannend, maar eenmaal aangekomen hebben we alles laten vallen. Een superlocatie, heerlijk eten en de dieren op de koop toe! Van Samburu reden we zondag naar Lake Baringo. Het lekkere van vakantie is dat je elk besef voor dag en tijd kunt verliezen. Het was dus ook een welkome verrassing dat onze langste rit op de rustigste dag van de week viel. De volgende verrassing kwam bij Roberts Camp, waar we voor een nachtje een 'eenvoudige' banda hadden geboekt. Maar omdat er op het camp zo'n 80 schoolkinderen sliepen hadden ze ons geupgrade naar een familiehuis aan de oever van Lake Baringo. Waar we de volgende ochtend lekker op ons terras aan het water hebben ontbeten!

De volgende ochtend zouden we naar Samatian Island varen om daar te verblijven. Het toetje van onze vakantie. Normaal gesproken durf je de foto's van een folder of website nooit helemaal te geloven, maar hier was echt niets van gelogen. Wat een superaccomodatie. Omdat wij de enige gasten waren (tja maandag he) hadden we het hele eiland voor onszelf en konden we zelf één van de zeven huisjes kiezen, allemaal even mooi.

Nou ja huisjes... eigenlijk sliep je gewoon in de buitenlucht met muskietennet om je bed en rieten dak boven je hoofd, met daarnaast een badgebouwtje met een geweldige bad. En niet te vergeten: A loo with a view;)

Nou is die laatste natuurlijk niet de meest charmante, dus wil je weer een beetje in het sfeertje komen bekijk dan deze foto's.

Back in town

We zijn voor even weer back in town! Ik zit met frisgewassen haartjes (he he eindelijk) op de 'buur'bank, die voor eventjes gelukkig ook als thuis voelt!

De verdere reis verliep zonder kleerscheuren, zodat we ons reisschema zonder aanpassingen konden vervolgen. Al was het afgelopen vrijdag wel even spannend of we voor het donker onze bestemming in Samburu zouden bereiken. 14 uur bij een Keniaan blijkt, zoals we eigenlijk al wisten, vaker 16 uur. Net voor de duisternis inviel bereikten we de maingate van Samburu, wat doorgaans betekend dat je 'veilig' bent binnen de grenzen van het park. In het inmiddels pikkedonker moesten we nog een uur door de wildernis, wat om die tijd het domein is van o.a. leeuwen en luipaarden;) Gelukkig wees een gewapende ranger ons de weg naar onze lodge, waar het voltallig management ons kwam verwelkomen met 'Happy to see you in one piece', uhm... ok dan!

In Nakuru verloren we door het stuiteren nog één keer twee schroeven van de achterdeur, waardoor we deze met touwen moesten vastbinden, maar daarmee was het met auto-malaise wel gedaan;)

Morgen tijd voor de leuke verhalen en foto's. Hierbij wel alvast een fotootje van mijn 'nieuwe' haar, waaraan vanochtend 3 man en 2 vrouw bezig zijn geweest om alle vlechtjes er weer uit te krijgen. Denk dat een belletje naar de kapper geen kwaad kan:).

Geld over?!

Hoe kom je zo snel mogelijk van je laatste Keniaanse shillingen af?! Wij dachten er maar eens goed van op vakantie te gaan:) Onzin natuurlijk!

We zijn inmiddels welgeteld één dag onderweg, en gestrand...! Nog geen 10 km van het kamp waar we de eerste nacht hebben geslapen is onze vooras gebroken! Eerst dachten we nog aan een lekke band, maar helaas bleek de schade zo erg dat doorrijden geen optie was. Nog geen 5 minuten kwamen uit alle hoeken en gatten 'fundies', mannetjes (die zeggen) monteur te zijn, liep er een heel schooltje leeg en kwam er nog even een boertje met zijn koeien langs.

Geluk bij een ongeluk zaten we 20 minuten van een bloemenfarms van Nederlanders die we kennen! Eén van hen had eerder deze week zelfs de helft van onze meubels overgenomen!
Zij stuurden wat mannetjes die de auto meenamen naar de werkplaats van de farm.
Hier bleek dat de auto vandaag niet gemaakt kan worden, omdat de onderdelen uit Nairobi moeten komen.

We zagen onze trip naar Samburu alweer in het water vallen, maar gelukkig waren we binnen de muren van de farm in plaats van 3 uur langs de kant van de weg in de brandende zon. Agnes, de vrouw des huizes, zorgde voor een kop koffie en een bord macaroni, die we grappig genoeg aan onze 'eigen' eettafel opaten.

Aan die tafel kwam ook de oplossing! We huren een auto van één van de mensen hier en kunnen onze eigen auto zondag oppikken om de weg te vervolgen. Zo kom je dus van die shillingen af;) Maar alles beter dan de reis te moeten staken en de lodges die we al betaald hebben te spekken!

Ze zeggen weleens beter een goede buur dan een verre vriend. Nou in dit geval is die verre vriend toch ook wel makkelijk:)

Inpakken en wegwezen deel 3

Het zit er weer op! Verhuizing 3 is een feit, en met helaas nog deel 4, 5 en 6 in het vooruitzicht. Gister zijn we van Shinyalu Close 123 naar Shinyalu Close 121 verhuist. Eerder deze week hebben de ouders al heel wat spulletjes kunnen verschepen. Zowel heen als terug moesten we met twee auto's richting vliegveld. Doorgaans zijn het de Keniaanse douaniers die niet al te vriendelijk zijn, maar dit keer mochten de acht tassen, met onder andere spulletjes voor het weeshuis in Ngong (zie foto onder, Ries&Kiek, en oma's bedankt!), moeiteloos door, maar in Nederland moest er nog even gepraat worden om de overvolle koffers dicht te laten!

Zou toch een beetje zonde zijn van die placemats van bananenblad (tja) .... en de dvd speler;)

Verhuizing deel 4 staat op de planning in week 28 richting Nederland, in principe naar één van de ouderlijk huizen. Gevolgd door deel 5 in week 29 of 30 richting Wateringen, om de reeks af te sluiten op 18 september (week 38) en weer ons eigen paleisje aan de Koraal te betrekken.

Nog even doorbijten dus, maar ook wel weer zin in alles wat ons in Nederland te wachten staat! Tot snel!

Afscheidstoernee

De afscheidstoernee is nu echt begonnen! Afgelopen weken hebben we Arida en Lex op bezoek gehad, op de voet gevolgd door alle papa's en mama's waarmee we nog het nodige van Kenia hebben gezien. We hadden een vol programma, maar ook een superleuk programma! Na een zondag uitgeslapen te hebben en maandag een rondje toerist in Nairobi hebben gedaan vlogen we dinsdag naar de Masai Mara voor drie dagen.

Vliegen ja! Half uurtje van tevoren in checken en dan met koffers en al de startbaan op. Na eerder al eens met de auto en de trein door Kibera te zijn gereden vlogen we er nu overheen met ons piepkleine vliegtuig. Bizar gewoon om de grootste sloppenwijk van Afrika vanuit de lucht te zien. Als je op de grond de krotten en de mensen ziet maakt het zeker indruk, maar het eindeloze uitzicht van golfplaten vanuit de lucht... pfff.

Al snel vlogen we boven de groene vlakten die langzaam geel kleurden, en na 50 minuten waren we op plaats van bestemming! De Masai Mara! Nog geen uur in het park stuiten we op een zwarte neushoorn. Laat dat nou net het beest zijn waar we de laatste keer in de Mara tot vervelendstoe naar gezocht hebben! Dat begon goed...

In de loop van de middag reden we naar ons kamp, wat later 45 minuten stuiteren bleek. Hoe langer de rit duurde en hoe onbegaanbaar de paden werden begonnen we ons wel af te vragen of we nog in de bewoonde wereld aan zouden komen. Niets was minder waar. Aan de oever van de Masai River stond ons kamp met slechts zeven waanzinnig ingerichte tenten. Kingsize bed, inpandige badkamer, een grote veranda met 2 zitjes, een schommelstoel en... *tromgeroffel* een bad met uitzicht op de rivier en zijn bewoners, een hippofamilie.

Eenmaal terug in Nairobi hebben we één dagje bij kunnen komen, want zaterdag stond het volgende tripje alweer op de planning. Nu iets dichterbij huis: Chui Lodge in Naivasha. Deze lodge stond al een tijdje op ons lijstje en aangezien de tijd begint te dringen moesten de ouders eraan geloven, wéér op vakantie... wat een rotleven! Ook in deze lodge konden we het wildpark in, maar na de Mara was het wel even welletjes. Tenslotte konden we vanuit het zwembad ook zebra's en buffels voorbij zien komen;)

Aan het einde van de middag toch nog voor een sundowner op pad gegaan. Eenmaal aangekomen op de sundowner spot zagen we links drie witte neushoorns en rechts een beginnend vuurtje en een auto! Het bleek de manager van de lodge die de auto niet meer uitdurfden. Uiteindelijk bleven ze op een kleine 100 meter van ons rustig grazen en hebben we het vuur verder opgestookt en tot een uur of 8 in het pikkedonker biertjes gedronken met allerlei dierengeluiden als achtergrondmuziek. Heel bijzonder!

En alsof we nog niet genoeg neushoorns gezien hadden werden we de volgende ochtend wakker met een neushoorn voor de deur! Wat een weekend! Of eigenlijk wat een week! Echt super!

Voor de vroege vogels nog geen foto's... morgenochtend om 6 uur zwaaien we onze ouders uit, en daarna zal ik wat foto's downladen, dus vanaf een uurtje of 10 vind je ze hier!