NL, here we come!

Wow er zijn alweer 3,5 maand voorbij. We kunnen het ons bijna niet voorstellen, maar over 48 uur komen we jullie gewoon vergezellen in de kou! Na weken van zon, hitte en zweten moeten de winterspullen weer uit de kast. Nou ja uit de kast?! We hebben ze hier gewoon niet...

Vanochtend al ingechecked voor de maandagochtendvlucht van 10.15. Nu onze koffers aan het inpakken. Waar we in september niet wisten hoe we het mee moeten krijgen, zo gaan we nu met 2 koffers van nauwelijks 10 kilo op pad! Hempjes en shirts waar we nu genoeg aan hebben worden straks een extra laagje voor onder een trui en een dikke winterjas.

Over die winterjas gesproken... waar is tie eigenlijk?! Het staat me bij dat ik 3 vuilniszakken bij de zak van Max heb neergezet. Ik heb een nette winterjas en een ski-jack, maar volgens mij is die lekkere gewatteerde met die donzige kraag daarin gegaan. Beetje jammer!

Voor de meeste volgers van dit blog tot morgen/volgende week! Voor degene die we niet zien natuurlijk een superfijn kerstfeest gewenst en een gelukkig nieuwjaar!

Huisje

Ons huisje begint aardig vormen aan te nemen. Zeker nu de zomer aanbreekt (eigenlijk af en toe te heet) is het hier super vertoeven. Vanmiddag hebben we een man of 10 over voor een BBQ dus dan gaan we de tuin echt even inwijden!

Natuurlijk gaat aan elke verhuizing een klushistorie vooraf. Zo zou het huis geschilderd worden in de kleur die wij mooi vonden. Later bleek dat het handiger was als alles gewoon wit geschilderd werd. Toen we even vinger aan de pols gingen nemen bleek alles geel, niet echt een succes. Daarnaast hadden ze de achterkant van het huis niet geverfd, want de verf was op. Toen we nog even wat dichterbij gingen kijken bleek ook hier en daar gietwerk niet geverfd. Onze opmerking: Kijk hier zit nog stof (met andere woorden: hier ben je nog niet geweest) werd beantwoord met een grote lik verf op bijgaande kwast. Met deze kwast is het hele huis geverfd. Ik denk dat mijn lieve broertje en grote neven zich een hoedje schrikken als ze nog eens langskomen;)

Klik hier voor de langbeloofde foto's van het huis of kijk bij de rest van de foto's hiernaast!

Foto's

De foto's van mijn verjaardag en Mombassa staan op de site! De foto's van het huis volgen snel, echt waar;)

De dag van...

Okay vandaag is de dag dat we weer zijn aangesloten op het wereldwijde web (na sinds 15 november afgesloten te zijn). Ik zou zeggen een memorabel moment. Niet alleen voor ons, zeker ook voor alle moeders en de anderen (?!) die ons gemist hebben;)

Maar goed daar ging dit blog niet over, het ging over de dag van... het pakketje. Mijn lieve vriendinnetjesN hebben een maand geleden een verjaardagspakketje opgestuurd en dat kwam gister (9 december) aan! De meiden van Roy's kantoor boden nog aan het met een koerier op te halen, maar wat is nu leuker om je eigen pakketje op te halen.

De dag van het pakketje begon om 10 uur, toen ik naar het vliegveld reed om het afhaalbewijs op te halen. Dat was een eitje! Slechts een half uur over gedaan (normaal kan dat alleen 's nachts, maar Lucky Me... kon ik net achter de presidentiele kolonne aantuffen waarvoor de politie al het verkeer tegenhield. Na een kop koffie en wat mailtjes vertrok ik om half 12 richting de stad, waar ik na 2,5 uur eindelijk bij het postkantoor aankwam. Vanaf dit punt ben ik genoodzaakt mijn gebeurtenissen stapsgewijs te noteren;)

14.00 - Net lunchtijd geweest, druk. Ik wordt met 15 kenianen in een soort Sovjet lift gepropt. Spannend. Op naar het pakketje!
14.10 - Balie 4 is Airmail, das niet zo moeilijk. Pakketje gevonden binnen een minuut of 10.
14.15 - Ik wordt doorverwezen naar desk 3 om mijn pakketje open te maken.

Laten die schatjes nou alles verpakt hebben in sinterklaas papier en veel papierwol. Afijn op de doos stond wat erin zat: chocolate, candy, book, magazine en tatata uh... game. Het boek en het tijdschrift waren gratis. Nou dat is fijn, maar.... het eten en het 'spel' moest worden belast. Of ik 2500 shilling wilde betalen (25% van de geschatte waarde van 100 euro). Nou dat vond ik niet fijn, dus heb moeten pingelen (je moet hier als blanke overal voor pingelen). Uiteindelijk met 900 shilling akkoord gegaan.

4. 14.45 – Pakketje teruggeven aan balie 4 (snik)
5. 14.50– Ok betalen dus, op naar de cashier in ander kantoortje. Ik geef mijn briefje en het geld aan de mevrouw, die het vervolgens weer zwijgzaam terugschuift. Of ik wil gaan betalen bij de Cooperative Bank of Kenya net om de hoek.

Om de hoek dus, eenmaal buiten zie ik 3 banken, maar geen Cooperative Bank of Kenya. In een ooghoek zie ik het vrouwtje dat ook in de rij stond. Volgen maar… na 10 minuten lopen kom ik bij de bank. Ik zei toch, net om de hoek.

6. 14.55 – Bij de bank is het superdruk, maar gelukkig mag ik gelijk door naar balie 10 waar slechts 6 mensen staan. Half uurtje wachten betalen en terug naar het postkantoor.
7. 15.45 – Weer in de rij bij balie 3 om mijn betalingsbewijs te laten stempelen
8. 15.50 – Terug naar de cashier voor nieuw afhaalbewijs
9. 15.55 – Het nieuwe ‘afhaalbewijs’ is blijkbaar geen afhaalbewijs. Ik moet naar balie 2 om te betalen.

WAT? Ik heb net betaald. Ja voor belastingen, niet voor het ophalen van het pakket. Oja, natuurlijk. 400 shilling.

10. 16.00 – Met mijn betalingsbewijs terug naar balie 4 om mijn pakketje op te halen, wat net zo lang duurt als in stap 1 (pakketje wordt gewoon weer op zijn oude plek gezet).
11. 16.10 – Als ik wil weglopen met het pakketje wordt mijn weg geblokkeerd. Ik moet langs balie 2 om het pakketje te laten vrijgeven door Customs.
12. 16.15 – Ok bijna buiten. Er is nog maar één iemand die me tegen kan houden en die ziet eruit als de conciërge. En jawel, of hij mijn pakketnummer mag zien zodat hij kan noteren dat het pakketje het pand heeft verlaten!

Dat was de dag van het pakketje. Misschien had ik het toch moeten laten ophalen, maar aan de andere kant ook leuk om mee te maken, en daarna thuis goed te bestuderen (ik had natuurlijk al stiekem gekeken en gevoeld). De game bleek trouwens een japans puzzelboekje en de reisversie van 4 op een rij. Dat was vast geen 60,- waard geweest;)

Thanks ladies. Het was het wachten en de 13 euro tax waard;)

Huis leeg

Of juist vol, nou ja ik weet het allemaal niet meer, haha! Om antwoord te geven op een veelgestelde vraag. Ja we zijn verhuisd en ja we hebben alweer lekker veel spulletjes aan het verzamelen om er een eigen plekje van te maken. Zeker nu de kast vol verjaardagskaarten staat en ik bergen cadeaus uit Nederland heb gekregen (bedankt voor alle cadeau's en lieve berichtjes). Weliswaar uit de koffer van moeders, want de verjaardagspost via het reguliere traject laat nog even op zich wachten (sorry Pur, ik heb van de week vernomen dat er nog wel 8 weken overeen kunnen gaan, omdat ze alle pakjes openmaken aan de grens).



Vorige week een vol huis dus, met paps en mams. Echt leuk om ze bij ons in huis te hebben! En zeker op mn verjaardag. Roy moest al vroeg op pad, dus anders had ik me toch wel een beetje alleen gevoeld. Allemaal leuke dingen gegaan, mijn nieuwe autootje (wat een cadeau) opgehaald! lekker uiteten geweest en nog een borrel met wat nederlanders hier. Helemaal jarig!

Afgelopen weekend met een club mensen (inclusief mijn ouders) Sint gevierd in een huisje even buiten Nairobi, met kinderachtige cadeautjes en al;)

Papa en mama vliegen nu naar huis, en Roy is een paar dagen het land in, dus het huis is ineens leeg. Best gek na al die drukke dagen.

Foto's volgens zodra we internet hebben thuis. Heb nog steeds stille hoop op deze week, maar dat had ik vorige week ook.

Verhuisd

He he eindelijk zijn we naar ons heerlijke huisje in Loresho verhuisd! Afgelopen maandag hebben we er voor het eerst geslapen, nachtwacht voor de deur, volgende ochtend weer gewekt worden door de tuinman om vervolgens gestalkt te worden door de huishoudster en een dagwacht die zich verveeld.

Personeel, ik vind het toch nog een beetje gek. Er werd ons van alle kanten personeel aangedragen (geen personeel is eigenlijk een beetje not done, al is het maar voor de werkgelegenheid/liefdadigheid, gekke wereld). Ja dan moet je dus sollictaties gaan houden. Toen ik aan één van de meisjes vroeg wat ze in haar vrije tijd deed (ja als zij niets zeggen dan moet ik het toch doen?!) was het antwoord dat haar oude werkgevers en God haar leven waren. Nou dat is natuurlijk wel het laatste wat je wilt, dat je het leven bent van een meisje wat bij je schoonmaakt. Het tweede meisje zei verder ook niet zoveel, maar wilde vooral stilletjes, maar ook hard werken. He! Dat leek ons wel wat! Grapje natuurlijk. Het is een meisje van 27 (3 jaar ouder (sorry Wal) dan ik:s), met een dochter van 8 en heeft haar studie afgemaakt, maar door werkeloosheid dus eigenlijk gedwongen een baantje als schoonmaakster aan te nemen. Het blijft gek!

Gister was ik de hele dag in huis, dus toen zag ik er af en toe één van de 4 voorbij sluipen, vandaag ben ik de hele dag bij Roy op kantoor (internet aansluiten kan nog wel een weekje duren) dus ben benieuwd wat ze uitgespookt hebben.

Strakjes papa en mama ophalen van het vliegveld! Die blijven gelijk slapen in ons huis. Dit weekend naar Mombassa! Wordt helemaal leuk!

Foto's van het huis en Mombassa komen snel!

Internet

Bah wat zijn we afhankelijk van het internet. In het huis waar we nu logeren/oppassen is geen internetverbinding mogelijk vandaar dat Roy en ik onze laptops overal mee naar toe sjouwen. Zo zat Roy gister in het hotel van mijn oom en tante in het hotel aan het zwembad te werken en zit ik nu aan een heerlijk ananas-munt juice á 200 shilling om gratis te kunnen internetten.

Natuurlijk kunnen we wel zonder internet, ja als je op vakantie bent. Maar nu we met het huis bezig zijn en papa en mama volgende week komen is het toch wel erg lastig. Voordat we van het net verdwenen waren we een reisje naar Mombassa aan het regelen volgende week, zouden er gordijnmaten gestuurd worden, etc etc. Toch wel erg lastig als iemand belt of smst, ja maar ik heb je toch gemaild... Nou ik ga nu even 27 'zinnige' mailtjes doorworstelen en tot snel!

effe radiostilte!

Hallo allemaal,

Vandaag verhuizen we naar ons tijdelijk onderkomen waar we niet altijd internet hebben! Vanaf 24 november wonen we in ons nieuwe huis. Uiteraard doen we er alles aan om alles zo snel mogelijk op de rit te hebben, maar zoals jullie weten kan het hier in Kenia alle kanten op!

Zodra we foto's hebben van een ingericht huis posten we ze direct!

Liefs Bianca en Roy

Laat je afslurven!

Sinds dit weekend kunnen we een nieuw woord opnemen in de dikke van Dale: afslurven!

Zoals ik gister al schreef zijn mijn oom en tante hier en hebben we lekker de toerist uitgehangen. (Mijn oom en tante op stevige schoenen, Roy en ik natuurlijk op slippers: amateur avonturiers;)

Zaterdag zijn we naar het Karen Blixen museum geweest, het oude huis van de schrijfster van Out of Africa, waar ook de film is opgenomen. Daarna doorgereden naar het Giraffe Centre waar je giraffen kunt voeren vanaf een speciaal platform aan het einde van het park waar ze wild rondlopen. Helemaal leuk! Zie foto's.

De dag erna zijn we in het Elephant Orphants Centre geweest. Hier worden olifantenweesjes opgevangen als ze verlaten zijn door hun moeder of als de moeder is overleden. Deze olifanten worden ongeveer 10 jaar gevolgd en bijgevoederd (8 liter per keer!), totdat ze in het wild kunnen overleven. Terwijl iedereen maar wat z'n best deed om de beestjes aan te kunnen raken probeerde ik een goed plekje te vinden om een foto te maken, en voordat ik het wist had ik alle weesjes om me heen en werd ik aan alle kanten afgeslurft! Haha, uiteindelijk werd deze actie de rode draad door onze zondag! Afslurven is een heel normaal woord en kun je in heel veel contexten gebruiken;). Waarschijnlijk had je erbij moeten zijn :p.

1216 bezoekers en NL bezoek!

We hebben 1216 bezoekers gehad in bijna 2 maanden! De 1000 bezoeker is ons gewoon ontglipt, haha. Superleuk dat jullie onze blogs blijven lezen en alle positieve reacties die we krijgen.

Vandaag is ons eerste Nederlandse bezoek geland, ome Frans en tante Anja! Ze hebben een druk programma, maar vandaag hebben we zelf ook al aardig de toerist uitgehangen. Ook al mogen wij naar binnen voor het residents tarief (meestal 100 KES = 1 euro) en zij als toerist voor 7 á 8 keer zoveel (misschien moeten we minder eerlijk zijn;). Morgen gaan we nog een dagje op pad dus dan volgen wat foto's!

Inpakken en wegwezen deel II

Nee we komen niet terug naar Nederland, we gaan intern verhuizen, joehoe! Naar een heerlijk huis, met een heerlijke tuin, met een stel bananenbomen en een avocadoboom (Janneke van Meer waar blijft het guacemolerecept, haha;) en de hele dag zon (en 's avonds een bui'tje).

Een paar weken geleden waren we op visite bij 2 Nederlandse jongens hier in dezelfde wijk en diezelfde middag hadden we een afspraak voor een bezichtiging 2 huizen verderop! Maar ja hier in Kenia gaat natuurlijk niet altijd alles zoals je had gepland, vandaar dat we nog een beetje voorzichtig waren (zie vorige blog), maar nu is alles rond!

Vrijdag as. verlaten we ons appartementje, om vervolgens 10 dagen te puppy-sitten bij vrienden die in NL zijn en 24 november verhuizen we, waarna papa en mama (Zuidgeest) hierheen komen en mogen kiezen uit de 3 logeerkamers die we over hebben, wat een feest!

Je kunt hier foto's van het huis bekijken of opzoeken via Google Earth: Shinyalu Close (laatste huis rechts voor de kruising met Mbitini Rd)

Yes, We Can!

Sinds we hier zitten hebben we al 3 vrije dagen gehad: 1, 10 en 20 oktober. Vind bijna jammer dat ik nog niet aan het werk ben. (Gesprek van maandag was leuk, maar op korte termijn niets voor mij) Het waren allerlei presidentsdagen en daar komt er nog eentje bij! De huidige president Kibaki heeft donderdag uitgeroepen tot nationale vrije dag voor de overwinning van Obama!

We werden hier al weken platgegooid met buttons en tshirt Kenya, Yes We Can! En de afgelopen dagen is er continu live verslag vanuit Kisumu (waar zn familie woont). Onze schoonmaker deed gemiddeld 10 minuten langer over ons huis, zodat tie nog wat van het nieuws kon meepakken. Hij gaat nu zonder paspoort naar Amerika zegt tie, want dat kan Obama wel regelen. Op een paar groepen schreeuwende schoolkinderen is er nog niet zoveel aan de hand, maar dat zou best nog wel kunnen veranderen! Ben benieuwd!

Trouwens voor wat betreft die vrije dagen. Ik vind dat wij ook moeten pleiten om alle verjaardagen van alle koninginnen en koningen te vieren. Dan laten we 30 april gewoon lekker staan, 31 januari voor Bea en dan doen we er over een tijdje een Wim Lex dag bij. Doen!

Panne

Haha krijg net een mailtje van Roy en lig hier weer helemaal in een deuk. Of eigenlijk onze auto ligt in de deuken...

Al sinds 17 oktober. Roy heeft 3 weken geleden een kopstaart-botsing gehad met 4 andere auto;s (opvolgend; grote truck, kleine truck, Roy zn Prado en een Toyota Starlet. Moet je je voorstellen als de volgorde anders was geweest;). Nu moeten we een nieuwe deur, want de achterruit ligt eruit en de deur niet meer open. We kunnen gewoon met de auto rijden, hij is waterdicht gemaakt en als je parkeert kun je zo'n mannetje vragen die voor 20 shilling (20 cent) op je auto past en m absoluut niet uit het oog verliest.

Afgelopen week belde ze dat ze een nieuwe deur gevonden hadden en dat de auto een WEEK bij de garage moest staan in plaats van een dag die het eigenlijk zou kosten. Kregen we net weer een belletje dat degene die de deur zou verkopen, m gewoon aan iemand anders heeft verkocht. Zomaar uit het niets! Waarschijnlijk heeft hij er meer geld voor kunnen vangen ofzo. Eigenlijk helemaal niet zo'n leuk nieuws... maar nu kan ik er alleen maar om lachen!

Kerst

Vlak voordat we uit Nederland vertrokken lagen de eerste kruidnoten en taai taai al in de schappen. Aan de ene kant heb ik er nog aan getwijfeld een zak mee te pakken, want tja... die zouden we in december natuurlijk missen! Aan de andere kant gaan sinterklaasartikelen in september het totaal tegen mijn principes in. Vroeger (hoor mij nou;) betekende kruidnoten in de winkel dat ik bijna jarig was (4 december). Het is maar goed dat ik geen klein meisje meer ben, want anders zou ik 3 maanden lang teleurgesteld zijn!

Nu komen we net van de supermarkt vandaan, en guess what? Nee geen sinterklaasspullen, maar... kerstverlichting, het hele winkelcentrum in de verlichting en in het midden een heuse nepkerstboom met lelijke rode strikken. Moet niet gekker worden!

Hectisch weekje, maar wel leuk...

En toen was het weer vrijdag. Echt apart hoe hard de weken hier gaan... zowel voor Roy die hard aan het werk is, veel op pad en deze week zijn eerste bloemetjes naar NL stuurt als voor mij!

Ten eerste zijn we deze week allebei weer eens flink beroerd geweest. Echt we hebben de pot zelden van zo dichtbij mogen bekijken;) Het schijnt erbij te horen dat je in het begin gewoon paar keer ziek bent als je je in het buitenland gaat wonen. Onze Nederlandse maagjes zijn gewoon verwend en daar mogen we nu van genieten. Als we geloven wat ze zeggen dan hebben we allebei nog maar een paar keer te gaan. Lekker vooruitzicht!

Maar natuurlijk ook fijn nieuws. Zo zijn we deze week bij een gaaf huis wezen kijken met een enorme tuin. Zou zo lekker zijn om een plekje voor onszelf te hebben. We hebben al wat meubels van Nederlanders overgenomen die eind november vertrekken, dus een klein beetje druk zit er wel achter. Daarnaast komen mijn ouders eind november, en ik zou het leuk vinden om ze bij ons thuis te hebben zodat ze echt een beeld krijgen van ons leventje hier! De onderhandelingen zijn gestart, dus later meer...

Ook ben ik stiekem weer aan het solliciteren geslagen. Alle info voor het plan om weer te gaan studeren ligt er, maar ook dan moet de papierhandel in orde zijn en dat wordt niet voor 2009. Maandag as heb ik gesprek met een nederlands bedrijf, dus laat ik gewoon eens horen wat ze precies zoeken. Nooit geschoten is altijd mis!

Kortom allemaal spannende dingen hier, wordt vervolgd!

Wintertijd

Over een paar minuten is het zover! Dan gaat bij jullie de klok een uur terug! En bij ons... gebeurt er lekker niets! Dus hebben we tot de zomertijd in Nederland twee uurtjes verschil met het thuisfront!

Euvel gevonden, maar... niet opgelost

Aha, we weten waarom we de laatste tijd zoveel stroomuitval hebben! Zodra er een buitje overkomt (en dat gebeurd zo nu en dan in het regenseizoen;) klapt alles eruit. Eigenlijk niet zo gek als je goed naar de elektriciteitsdraden kijkt die naar onze compound leiden.

Je ziet zo hier en daar wat plastic omhulsel loshangen, en een paar meter verderop een aan elkaar geknoopte en in de knoop hangende klosjes draden. Rekensommetje regenseizoen en kapotte draden, nou daar hoef je niet voor gestudeerd te hebben...

Er komt weer een donkere lucht aan, dus ik stop... voor je het weet zitten we weer zonder;)

Newly Weds

Nee hoor het is niet wat jullie denken. Er is niet getrouwd en er wordt ook voorlopig niet getrouwd in huize Vijverberg/Zuidgeest;)

Wie wel getrouwd zijn? Jens en Barbara! Jens is de collega van Roy en degene die ons zo'n beetje wegwijs maakt in Kenia. Fijn als je naar het ziekenhuis moet, een ongelukje veroorzaakt, niet weet waar je bent en de leuke restaurantjes kent, op plekken waar je dacht dat je ze niet ging vinden!

Omdat ze in Nederland wilden trouwen moest dat tijdens een weekje herfstvakantie (Barbara is lerares) en Jens tijdens de Hortifair (de tuinbouwbeurs). Kort maar krachtig zullen we zeggen! Omdat we hier in Nairobi vonden dat we het niet zomaar voorbij konden laten gaan hebben we met een paar andere stellen (het grootste deel van de nederlanders was ook in NL voor de beurs) toch nog een beetje een feestelijk welkom georganiseerd. Compleet met spandoek en ballonnen in huis!

Het plan lag er al weken, maar uiteindelijk moest het er natuurlijk toch op de laatste dag nog van komen. En uiteindelijk nog bijna te laat door een ongeluk op de weg en een politiecontrole. Lang leve het verkeer in Kenia.

Volgend jaar zullen we tijdens de beurs (in de week van 13 tot 16 oktober 2009) ook in Nederland zijn, maar ook dan wordt er vooralsnog niet getrouwd;)

Zie hieronder de voorbereidingen en de aankomst van het happy koppel! (rechts;)

Danoontje Powerrrrr

Dit bericht wordt in razendtempo geschreven, want we hebben een probleempje! Op zich als er hier op het complex wat misgaat is het zo geregeld! Water wordt opgepompt en als we een powercut hebben begint de noodaggregaat te brullen. Toch gaat er de laatste dagen met laatstgenoemde iets niet helemaal goed, we hebben de laatste uren ongeveer 30 minuten achter elkaar elektriciteit en dan pats... 10 á 20 minuten niets (geen water, geen stroom).

Laat ik nu net vanmiddag een waslijst boodschappen hebben gedaan om eens de keukenprinses uit te hangen... met een elektrisch kookstel. Al met al hebben we (met een onderbreking van 3 powercuts) binnen 3 uur gegeten. Al hebben bij de 2e 'lange' uitval wel even zitten tobben wat er op het menu stond als 't donker zou blijven. Toen we uitkwamen op crackers en yoghurt werden we gelukkig verrast door... licht! Misschien moeten we toch iets aan ons noodrantsoen doen!

Sjieke boel

Afgelopen weekend hebben we heerlijk 'misbruik' gemaakt van ons verblijf hier in Kenia: We hebben een nachtje geslapen in een super de luxe lodge in Naivasha, 70 km hier vandaan. Omdat Roy daar regelmatig moet zijn voor z’n werk en de weg een beetje kent zijn we op het gemak daarheen gereden, en hebben zelfs een mooie omweg gemaakt langs het meer van Naivasha. Leuk al die hobbelwegen, natuur en leuk loslopend wild, maar ook niet zonder gevaar...

In Kenia geldt namelijk meestal het recht van de sterkste op de weg. Die Matatu hierboven gaat meestal wel opzij voor onze Prado, maar het vee had niet zo'n hoge pet van ons op;)

Na 3 uurtjes hobbelen kwamen we aan in de Great Rift Valley Lodge. Echt helemaal super! Superverzorgd en groots opgezet. Alle kamers hadden uitzicht op de vallei en we hadden heerlijk weer dus het zicht was goed! Eigenlijk de hele zaterdag gegeten, geluierd, gezwommen, gegeten en heerlijk geslapen. Roy formeerde ongeveer het gehele personeel om zich heen omdat hij probeert wat woordjes Swahili te leren en dat vinden ze prachtig. Aan aandacht dus geen tekort!

We hebben de gordijnen 's nachts opengelaten zodat we vanuit bed van de zonsopgang konden genieten. Super! Zondag goed ontbeten en nog een 'balletje geslagen' (Roy dan en ik uh... gerold/gemist/geaaid, kan er echt niks van;) en op weg naar Nairobi!

Overigens onze namen blijken toch elke keer weer lastig. Zelfs na het invullen van een enorme waslijst bij aankomst stond de factuur op naam van de heer Uguerberg Roy, the Netherlands. Haha.

Meer foto's vind je in het fotoalbum op de site.

Ziek

Het moest er natuurlijk een keer van komen. Roy was ziek, voor het eerst sinds 15 jaar! Omdat het al een paar dagen duurde en hij zich maar slapjes bleef voelen zijn we toch even langs een dokter gegaan. Om kwart voor 5 was ik het zat en wilde geen zieke mannetje mee naar Navaisha morgen, dus op naar het Aga Khan University Hospital (klinkt safe toch?).

Toen we aankwamen in het ziekenhuis en een beetje verdwaald rondliepen kwam er een Indiër met een korte broek en slippers (het is een nationale feestdag vandaag) naar ons toe die zich voorstelde als de Chief Operating Officer. We moesten maar even meelopen om te registreren; dat ging op zich aardig snel, maar toen begon het wachten en met name goed luisteren. We hadden namelijk al Roy z'n voornamen opgegeven: Roy Bernardus Wilhelmus. Fout, fout, fout, nooit doen! Van de 4 keer dat we moesten wachten varieerde de oproepen van Roy, Bernard Willhelm, Roy Vyverbu, Roy Bernardu.

Nu wachten jullie natuurlijk op een spannend verhaal? Niets aan de hand. Roy is in 4,5 uur tijd inmiddels aardig opgeknapt en kreeg spontaan weer kleur als we voor de zoveelste keer van het kastje naar de muur gestuurd werden. En.. we hebben weer wat meegemaakt! Hakuna Matata!

Magische 3 weken-grens!

De magische 3 weken-grens is bereikt! En ik (Bianca) maar brullen dat als ik langer dan drie weken niets deed, ik lanzaam gek zou worden. Nou het is nog niet zover hoor, nog geen dip en (bijna) geen tranen. We beginnen wat mensen te leren kennen (hoef al twee dagen niet te koken;) en we kunnen onze weg steeds beter vinden (letterlijk en figuurlijk!).

Maar na alle rariteiten uit de vorige blogs zal ik nu eens wat schrijven over ons leventje:

Roy is vanaf dag 1 lekker bezig; al de eerste dag zaten we om half 8 in de auto richting de eerste farms en inmiddels heeft hij er al zo'n 10 bezocht. Goed dat we een dikke bak hebben, want de wegen zijn lang niet altijd goed en hij komt onder de bagger terug. Gelukkig willen de bewakers de auto's hier maar wat te graag schoonmaken voor een kleine vergoeding, eurootje ofzo (en das nog veel). Hij gaat meestal vroeg de deur uit en werkt dan vaak 's middags (en 's avonds:s) thuis, omdat het in de spits geen doen is met dat verkeer. Eergister heeft tie over een ritje van 20 minuten bijna 2 uur gedaan. Als je Roy en z'n geduld een beetje kent, dan weet je het wel;)

Ik ben een beetje aan het rommelen en zoeken op internet (tussen 10 en 15 uur, want na die tijd is het een drama) en huisjes aan het zoeken. We zijn vandaag gaan kijken bij een andere Nederlander die eind november weggaat en dat zag er gaaf uit, dus ik heb goede hoop! Ik heb een abonnement bij de sportschool tussen 10 en 1 uur, zodat ik een mooie stok achter de deur heb om op te starten 's ochtends;) Verder wil ik hoogst waarschijnlijk weer gaan studeren. Heb al de nodige horrorverhalen gehoord over werkvergunningen van 8 tot 14 maanden en omdat mijn dependancepass (zodat ik in Kenia mag blijven op Roy z’n vergunning) ook voorlopig nog niet klaar is (3x hoera voor het keniaanse systeem) wordt dat echt een lang eind en zijn we bijna alweer terug;) Daarnaast weet ik niet of ik over twee jaar in Nederland weer zou gaan studeren, terwijl ik dat eigenlijk toch nog wel (deeltijd) had willen doen. Dus daar ben ik nu voor aan het informeren bij de universiteit van Nairobi en Buitenlandse Zaken.

Dit weekend gaan we trouwens op pad naar een poepsjieke lodge bij Navaisha. Heel gaaf! Verhalen en foto's volgen later...

Nat

Van een beetje regen ben je als Nederlander natuurlijk niet vies! En we wisten toen we hier kwamen dat je tussen maart en juli de 'long rains' hebt. Toen we hier waren in april hebben we daar rijkelijk van mogen genieten;)

Nu vroeg ik zojuist aan de bewaking waar hij de zon gelaten heeft de afgelopen dagen? Toen kreeg ik grote glimlach en een rij witte tanden te zien: ja het is het seizoen he! Uhm regenseizoen.. das toch in maart? Neeee dat zijn de 'long rains', nu hebben we de 'short rains'. Aha we hebben ons huiswerk niet helemaal gedaan! En hoe short duren die short rains dan wel niet vroeg ik. Oh, maar twee maanden was het antwoord. Nou dat is goed nieuws toch.

Ik heb een weerbericht-tool op de site geplaatst zodat jullie bij elke goede herfststorm kunnen zien dat wij waarschijnlijk ook een buitje hebben, maar dan wel met 20 graden;)

Hete bliksem

Woon je in Kenia, bestaat toch heel je sociale kring uit Nederlanders... Je zoekt elkaar toch op en wisselt ervaringen uit. En waar kom je die Nederlanders dan tegen? Op de feestjes van Holland in Kenia natuurlijk!

Zo hebben we afgelopen zaterdag Leids Ontzet gevierd. Haring met wittebrood en hete bliksem! We hebben hier in één avond meer haring gegeten dan we normaal in een jaar doen. De gastvrouwe had 2 dagen staan koken (al laat je hier je aardappels natuurlijk wel gewoon schillen voor een euro per dag) om voor 50 man stampot en draadjesvlees te maken. En natuurlijk naar Keniaans gebruik altijd teveel, dus we hebben nu zelfs een troostmaaltje hutspot in de vriezer staan voor als we de Nederlandse pot echt gaan missen!

Huisdier

We hebben ons eerste huisdier, zie foto...

Ben nu in dubio; ofwel ik ga nu sporten en laat de schoonmaker hem weghalen, ofwel ik trek mn stoere schoenen aan en breng hem naar buiten, uhm... hij zal wel geen tanden hebben of in ieder geval niet van die grote;)

Schandalig

Jaja Roy heeft zn eerste schandaaltje te pakken!

Waar in Nederland op elke hoek een flitser staat, hebben ze er in Kenia twee. Jawel je leest het goed: twee, een mobiele flitseenheid in en rond Naivasha, op 70 km van Nairobi en eentje in Mombassa zo'n 450 km hier vandaan. Zeg maar om de 500 km, daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren.

Roy reed vanmiddag 110 km/u reed waar je 100 mocht (waar dat staat aangegeven weet ik ook niet;). Stoppen dus en rijbewijs inleveren. Dat betekent doorgaans dat je 5000 shilling boete (ongeveer € 50,-) vooruit moet betalen en de volgende dag naar de rechtbank moet om je rijbewijs terug te krijgen en de daadwerkelijke boete (meestal lager) te horen krijgt.

Gelukkig was hij met Jens, die hier al wat jaartjes woont en dus wel vaker met dit bijltje heeft gehakt. Na een tijdje praten en preken en kregen ze het rijbewijs terug en kon het onderhandelen beginnen... afkopen die handel! Met 1000 shilling lichter en een schandaaltje rijker konden ze hun weg vervolgen!

OP!

Ok we zijn nu bijna 2 weken in Kenia en onze keukeninventaris laat nog wat te wensen over. Net als in november toen we ons appartementje in Naaldwijk betrokken en we bij elke kooksessie de haren uit het hoofd trokken over missend keukengerei. Gelukkig was daar Sinterklaas en verjaardagen om daar verandering in te brengen, of anders toch gewoon naar de winkel.

Nu heb ik van de week hier zitten opscheppen dat je alles kunt krijgen, alleen je moet goed zoeken. Dus ik hou hoop dat ik alles vind. Het enige waar ik de hoop wel een beetje in verloren ben is: het vinden van een knoflookpers. Aangezien ze hier niet echt van de 'knorr kant en klare pakketjes zijn' (sorry Joost;) zou dat toch wel handig zijn.

Wat blijkt nu; de knoflookpersen zijn op! In heel Nairobi, of misschien wel in heel Kenia, OP! Gewoon op, out of stock for a long time. Nu zit er dus gewoon niets anders op dan wachten op de volgende boot met knoflookpersen uit waar ter wereld dan ook. En tot die tijd stinken mijn handen gewoon uur in de wind, naar knoflook!

We hebben een auto!

De auto is aangeschaft! En zoals je kan zien is het flinke bak. Is ook wel nodig met al die kuilen in het wegdek en niet te vergeten de matatu's. Dit zijn 8 persoonsbusjes die dienen als taxi voor 15 of meer mensen, en echt als doldwaze door de stad rijden. Moet ze natuurlijk wel een zetje kunnen geven ;-)

Gelijk daarna allerlei spullen aangeschaft die verplicht zijn in Kenia. Zo moet je verplicht twee gevarendriehoeken in je auto hebben en een eerste hulp kist. En ook een brandblusser gekocht, deze is weer verplicht als je door Tanzania reist. Er moeten alleen nog nieuwe banden onder, want ze verkopen hier auto's met bijna slicks (geen profiel). En wat ook wel komisch is, is dat de auto altijd zonder benzine staat. De autodealers rijden (als de auto nog niet verkocht is) zelf rond in de auto, totdat de benzine bijna op is. Dan pakken ze weer een ander. Dit is hetzelfde als je een auto huurt. Het eerste wat je moet doen is langs de benzine pomp!! En nu is het zaak om veel kilometers te gaan maken. Daarover later meer!!!

Groetjes aan iedereen,

Roy

Toyota Landcruiser Prado

Wedden?

We zijn echt niet de enige buitenlanders hier in Nairobo. Het stikt van de Indiers, er wonen zo'n 2000 nederlanders in en om Nairobi, en vrijwel iedereen die voor de VN werkt is buitenlander. Je zou denken dat ze niet meer gek opkijken als er een 'blanke' voorbijkomt.

Ze noemen je hier mzungu, letterlijk en figuurlijk blanke. Zodra je een winkel binnenkomt gonst het mzungu, mzungu en komt het personeel aangestroomd. Je krijgt de meest rode appels, de meest rechte komkommer en de grootste ui, ook als je liever de kleintjes wilt.

Zo ging ik vandaag boodschappen doen. Ik wilde een volkorenbrood en wees het aan, waarop ik een ander geel zacht brood voor me kreeg. Ik vroeg nogmaals om het brood en kreeg het antwoord dat dat helaas niet ging. Ok, doe dan het sesambrood maar. Nee ze kon me het brood niet verkopen omdat het niet vers was. Uh ja wat zeg je dan... Bizar dat elke Keniaan wel het brood kan kopen dat hard en droog is en wij dus duidelijk een voorkeursbehandeling krijgen en... vers brood:). Het lekkerste brood haal je overigens bij de benzinepomp, een wasmachine in de supermarkt en sigaretten bij de slijter. Dat wordt nog wel even zoeken naar de beste spullen!

Vanmiddag was de supermarkt bevolkt met schoolkinderen in uniform. Meisjes en jongens, beetje schooieren, alles bekijken, niets kopen (lijken wel nederlanders;). Zo nu en dan kwamen ze kijken in mijn wagentje wat ik allemaal kocht (whoa ik had splash orange juice, in mijn karretje!).

En toen gebeurde het... er liep al 10x een groepje meisjes langs mijn wagentje en na een beetje smoezen kwam er eentje naar me toe; Yo Muzungu, how are you? Nog voordat ik kon zeggen dat het goed ging was ze weg en zag later dat ze een colaatje had verdiend met haar weddenschap om mij te 'durven' aanspreken.

Deze mzungu gaat nu trouwens even sushi eten bij de Libanees;)

Tot snel!

Laat je niet opjagen!

Ja dat zeggen ze hier! Wees niet bang, maar blijf op je hoede! Nu laat ik me hier toch dagelijks opjagen en jawel door wie?! Masta alias Tha Master aldus de huisbaas. Nou dan weet je het wel, the master in jawel... schoonmaken! Ik heb personeel, joehoe!

Maar goed, ik zit hier dus op het balkon in het zonnetje met de laptop op mijn schoot dit bericht te tikken omdat de vloer wordt gesopt, elke dag! En omdat ik toch een beetje gek vind dat hij mijn afwas doet en mijn vuilnis buitenzet terwijl ik sta toe te kijken. Opgejaagd dus;) Wat een rotleven!

Kleine wereld

Nou zoals je ziet zijn we aangesloten op de wereldwijde web. Wat is het wereldje zo eigenlijk klein he. Voorbeeldje: heb mijn moeder al twee keer gesproken vandaag. Nou dat redden we over het algemeen in Nederland niet hoor:)

Zijn gisteravond rond half 8 geland en hebben direct de sleutels van ons tijdelijk onderkomen gekregen. Prima gemeubileerd appartementje met twee slaapkamers (logeren?) en een woonkamer, aparte keuken en badkamer, sateliet-tv en tatatata een draadloze internetverbinding. Met mijn speciale gave om een opgeruimde omgeving binnen het uur eruit te laten zien alsof er een orkaanstorm heeft gewoed voelt het zowaar huiselijk! Alleen die klamboe en ik worden voorlopig nog geen vriendjes! En misschien die kikkers van vanochtend 5 uur ook niet.

Zodra ik mijn snoertjes van de camera gevonden heb zal ik wel wat foto's posten!

Status wilde dieren gezien en gehoord op dag 1: kudde zebra's op verschillende plaatsen en apen, veel apen. En ja die kikkers dan en andere herriemakers die je doorgaans alleen hoort (en niet ziet) in de botanische tuin van Blijdorp.

Toch wel gek, om ineens in deze hele andere wereld te zitten en te weten dat het geen vakantie is. Maar... we hebben er gewoon heel veel zin in en houden jullie op de hoogte!

Welterusten!

Liefs Bianc

Inpakken en wegwezen.....

De koffers zijn gepakt!!!! Met pijn en moeite alles erin gekregen, waarschijnlijk over bagage, maar je weet hoe het gaat, alles MOET mee ;-) Morgenochtend 06.30 in de auto op weg naar Schiphol! Tot mails, liefs Roy en Bianca

Vertrekdatum bekend

He he, het is dan eindelijk bijna zover... we vertrekken 17 september om 10.15 naar Kenia!