De magische 3 weken-grens is bereikt! En ik (Bianca) maar brullen dat als ik langer dan drie weken niets deed, ik lanzaam gek zou worden. Nou het is nog niet zover hoor, nog geen dip en (bijna) geen tranen. We beginnen wat mensen te leren kennen (hoef al twee dagen niet te koken;) en we kunnen onze weg steeds beter vinden (letterlijk en figuurlijk!).
Maar na alle rariteiten uit de vorige blogs zal ik nu eens wat schrijven over ons leventje:
Roy is vanaf dag 1 lekker bezig; al de eerste dag zaten we om half 8 in de auto richting de eerste farms en inmiddels heeft hij er al zo'n 10 bezocht. Goed dat we een dikke bak hebben, want de wegen zijn lang niet altijd goed en hij komt onder de bagger terug. Gelukkig willen de bewakers de auto's hier maar wat te graag schoonmaken voor een kleine vergoeding, eurootje ofzo (en das nog veel). Hij gaat meestal vroeg de deur uit en werkt dan vaak 's middags (en 's avonds:s) thuis, omdat het in de spits geen doen is met dat verkeer. Eergister heeft tie over een ritje van 20 minuten bijna 2 uur gedaan. Als je Roy en z'n geduld een beetje kent, dan weet je het wel;)
Ik ben een beetje aan het rommelen en zoeken op internet (tussen 10 en 15 uur, want na die tijd is het een drama) en huisjes aan het zoeken. We zijn vandaag gaan kijken bij een andere Nederlander die eind november weggaat en dat zag er gaaf uit, dus ik heb goede hoop! Ik heb een abonnement bij de sportschool tussen 10 en 1 uur, zodat ik een mooie stok achter de deur heb om op te starten 's ochtends;) Verder wil ik hoogst waarschijnlijk weer gaan studeren. Heb al de nodige horrorverhalen gehoord over werkvergunningen van 8 tot 14 maanden en omdat mijn dependancepass (zodat ik in Kenia mag blijven op Roy z’n vergunning) ook voorlopig nog niet klaar is (3x hoera voor het keniaanse systeem) wordt dat echt een lang eind en zijn we bijna alweer terug;) Daarnaast weet ik niet of ik over twee jaar in Nederland weer zou gaan studeren, terwijl ik dat eigenlijk toch nog wel (deeltijd) had willen doen. Dus daar ben ik nu voor aan het informeren bij de universiteit van Nairobi en Buitenlandse Zaken.
Dit weekend gaan we trouwens op pad naar een poepsjieke lodge bij Navaisha. Heel gaaf! Verhalen en foto's volgen later...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
hey Bianc en Roy,
Super dat jullie je wel een beetje thuis beginnen te voelen! Ben benieuwd wat je uiteindelijk gaat studeren Bianc. Ja met Roy z'n geduld.....daar kunnen we ons iets bij voorstellen hoe dat er in de auto aan toe is gegaan hahaha!
Die lodge ziet er echt niet verkeerd uit! Veel plezier daar en uiteraard willen we daar de verhalen over horen en veel foto's zien!
Dikke x Nadien en Bar
Hoi Roy en Bianca,
Leuk om te horen dat je weer wilt gaan studeren bianc, gaat je zeker wel lukken :D
Ach Roy moet zich maar aanpassen aan de Keniaanse cultuur en dus ook in het verkeer :P
Die lodge ziet er idd heel mooi uit, ik ben zeer benieuwd!
xxxx
Elita
Ha Bianc en Roy,
Het wereldje is wat je in het begin schreef zeker klein met msn en skypen en als ze vragen hoe is het met Bianca en Roy in Kenia zijn we up to date. Het zou super zijn als het lukt om daar te studeren, ook al om deze tijd te overbruggen en andere mensen te ontmoeten. Zoals op het feest van de NL ambassade, waar je weer andere nederlanders heb gesproken die daar wonen.
Ben heel trots op jullie!
Hou je goed en dikke kus Mama
He lieve kinders,wat is het weer een leuk stukje op jullie site, Wat goed bianca dat je weer wilt gaan studeren. Ik hoop dat dat gauw gaat lukken, en wat ziet die lodge er mooi uit. Daar gaan jullie het zeker leuk hebben, stiekem wordt ik er een beetje jaloers op.Groetjes en veel liefs van de baljuw.
Hoi Bianca en Roy,
De verhalen zijn weer leuk. Geniet ze van die geweldige lodge! Leuk dat jullie steeds meer mensen leren kennen. Wij houden alle contacten hier wel bij. Zijn deze week gezellig bij pa en ma en Miranda koffie gaan drinken. Het ga jullie goed en tot de volgende keer.
Groetjes Geert en Ada
Een reactie posten