Ziek

Het moest er natuurlijk een keer van komen. Roy was ziek, voor het eerst sinds 15 jaar! Omdat het al een paar dagen duurde en hij zich maar slapjes bleef voelen zijn we toch even langs een dokter gegaan. Om kwart voor 5 was ik het zat en wilde geen zieke mannetje mee naar Navaisha morgen, dus op naar het Aga Khan University Hospital (klinkt safe toch?).

Toen we aankwamen in het ziekenhuis en een beetje verdwaald rondliepen kwam er een Indiër met een korte broek en slippers (het is een nationale feestdag vandaag) naar ons toe die zich voorstelde als de Chief Operating Officer. We moesten maar even meelopen om te registreren; dat ging op zich aardig snel, maar toen begon het wachten en met name goed luisteren. We hadden namelijk al Roy z'n voornamen opgegeven: Roy Bernardus Wilhelmus. Fout, fout, fout, nooit doen! Van de 4 keer dat we moesten wachten varieerde de oproepen van Roy, Bernard Willhelm, Roy Vyverbu, Roy Bernardu.

Nu wachten jullie natuurlijk op een spannend verhaal? Niets aan de hand. Roy is in 4,5 uur tijd inmiddels aardig opgeknapt en kreeg spontaan weer kleur als we voor de zoveelste keer van het kastje naar de muur gestuurd werden. En.. we hebben weer wat meegemaakt! Hakuna Matata!