Hectisch weekje, maar wel leuk...

En toen was het weer vrijdag. Echt apart hoe hard de weken hier gaan... zowel voor Roy die hard aan het werk is, veel op pad en deze week zijn eerste bloemetjes naar NL stuurt als voor mij!

Ten eerste zijn we deze week allebei weer eens flink beroerd geweest. Echt we hebben de pot zelden van zo dichtbij mogen bekijken;) Het schijnt erbij te horen dat je in het begin gewoon paar keer ziek bent als je je in het buitenland gaat wonen. Onze Nederlandse maagjes zijn gewoon verwend en daar mogen we nu van genieten. Als we geloven wat ze zeggen dan hebben we allebei nog maar een paar keer te gaan. Lekker vooruitzicht!

Maar natuurlijk ook fijn nieuws. Zo zijn we deze week bij een gaaf huis wezen kijken met een enorme tuin. Zou zo lekker zijn om een plekje voor onszelf te hebben. We hebben al wat meubels van Nederlanders overgenomen die eind november vertrekken, dus een klein beetje druk zit er wel achter. Daarnaast komen mijn ouders eind november, en ik zou het leuk vinden om ze bij ons thuis te hebben zodat ze echt een beeld krijgen van ons leventje hier! De onderhandelingen zijn gestart, dus later meer...

Ook ben ik stiekem weer aan het solliciteren geslagen. Alle info voor het plan om weer te gaan studeren ligt er, maar ook dan moet de papierhandel in orde zijn en dat wordt niet voor 2009. Maandag as heb ik gesprek met een nederlands bedrijf, dus laat ik gewoon eens horen wat ze precies zoeken. Nooit geschoten is altijd mis!

Kortom allemaal spannende dingen hier, wordt vervolgd!

Wintertijd

Over een paar minuten is het zover! Dan gaat bij jullie de klok een uur terug! En bij ons... gebeurt er lekker niets! Dus hebben we tot de zomertijd in Nederland twee uurtjes verschil met het thuisfront!

Euvel gevonden, maar... niet opgelost

Aha, we weten waarom we de laatste tijd zoveel stroomuitval hebben! Zodra er een buitje overkomt (en dat gebeurd zo nu en dan in het regenseizoen;) klapt alles eruit. Eigenlijk niet zo gek als je goed naar de elektriciteitsdraden kijkt die naar onze compound leiden.

Je ziet zo hier en daar wat plastic omhulsel loshangen, en een paar meter verderop een aan elkaar geknoopte en in de knoop hangende klosjes draden. Rekensommetje regenseizoen en kapotte draden, nou daar hoef je niet voor gestudeerd te hebben...

Er komt weer een donkere lucht aan, dus ik stop... voor je het weet zitten we weer zonder;)

Newly Weds

Nee hoor het is niet wat jullie denken. Er is niet getrouwd en er wordt ook voorlopig niet getrouwd in huize Vijverberg/Zuidgeest;)

Wie wel getrouwd zijn? Jens en Barbara! Jens is de collega van Roy en degene die ons zo'n beetje wegwijs maakt in Kenia. Fijn als je naar het ziekenhuis moet, een ongelukje veroorzaakt, niet weet waar je bent en de leuke restaurantjes kent, op plekken waar je dacht dat je ze niet ging vinden!

Omdat ze in Nederland wilden trouwen moest dat tijdens een weekje herfstvakantie (Barbara is lerares) en Jens tijdens de Hortifair (de tuinbouwbeurs). Kort maar krachtig zullen we zeggen! Omdat we hier in Nairobi vonden dat we het niet zomaar voorbij konden laten gaan hebben we met een paar andere stellen (het grootste deel van de nederlanders was ook in NL voor de beurs) toch nog een beetje een feestelijk welkom georganiseerd. Compleet met spandoek en ballonnen in huis!

Het plan lag er al weken, maar uiteindelijk moest het er natuurlijk toch op de laatste dag nog van komen. En uiteindelijk nog bijna te laat door een ongeluk op de weg en een politiecontrole. Lang leve het verkeer in Kenia.

Volgend jaar zullen we tijdens de beurs (in de week van 13 tot 16 oktober 2009) ook in Nederland zijn, maar ook dan wordt er vooralsnog niet getrouwd;)

Zie hieronder de voorbereidingen en de aankomst van het happy koppel! (rechts;)

Danoontje Powerrrrr

Dit bericht wordt in razendtempo geschreven, want we hebben een probleempje! Op zich als er hier op het complex wat misgaat is het zo geregeld! Water wordt opgepompt en als we een powercut hebben begint de noodaggregaat te brullen. Toch gaat er de laatste dagen met laatstgenoemde iets niet helemaal goed, we hebben de laatste uren ongeveer 30 minuten achter elkaar elektriciteit en dan pats... 10 á 20 minuten niets (geen water, geen stroom).

Laat ik nu net vanmiddag een waslijst boodschappen hebben gedaan om eens de keukenprinses uit te hangen... met een elektrisch kookstel. Al met al hebben we (met een onderbreking van 3 powercuts) binnen 3 uur gegeten. Al hebben bij de 2e 'lange' uitval wel even zitten tobben wat er op het menu stond als 't donker zou blijven. Toen we uitkwamen op crackers en yoghurt werden we gelukkig verrast door... licht! Misschien moeten we toch iets aan ons noodrantsoen doen!

Sjieke boel

Afgelopen weekend hebben we heerlijk 'misbruik' gemaakt van ons verblijf hier in Kenia: We hebben een nachtje geslapen in een super de luxe lodge in Naivasha, 70 km hier vandaan. Omdat Roy daar regelmatig moet zijn voor z’n werk en de weg een beetje kent zijn we op het gemak daarheen gereden, en hebben zelfs een mooie omweg gemaakt langs het meer van Naivasha. Leuk al die hobbelwegen, natuur en leuk loslopend wild, maar ook niet zonder gevaar...

In Kenia geldt namelijk meestal het recht van de sterkste op de weg. Die Matatu hierboven gaat meestal wel opzij voor onze Prado, maar het vee had niet zo'n hoge pet van ons op;)

Na 3 uurtjes hobbelen kwamen we aan in de Great Rift Valley Lodge. Echt helemaal super! Superverzorgd en groots opgezet. Alle kamers hadden uitzicht op de vallei en we hadden heerlijk weer dus het zicht was goed! Eigenlijk de hele zaterdag gegeten, geluierd, gezwommen, gegeten en heerlijk geslapen. Roy formeerde ongeveer het gehele personeel om zich heen omdat hij probeert wat woordjes Swahili te leren en dat vinden ze prachtig. Aan aandacht dus geen tekort!

We hebben de gordijnen 's nachts opengelaten zodat we vanuit bed van de zonsopgang konden genieten. Super! Zondag goed ontbeten en nog een 'balletje geslagen' (Roy dan en ik uh... gerold/gemist/geaaid, kan er echt niks van;) en op weg naar Nairobi!

Overigens onze namen blijken toch elke keer weer lastig. Zelfs na het invullen van een enorme waslijst bij aankomst stond de factuur op naam van de heer Uguerberg Roy, the Netherlands. Haha.

Meer foto's vind je in het fotoalbum op de site.

Ziek

Het moest er natuurlijk een keer van komen. Roy was ziek, voor het eerst sinds 15 jaar! Omdat het al een paar dagen duurde en hij zich maar slapjes bleef voelen zijn we toch even langs een dokter gegaan. Om kwart voor 5 was ik het zat en wilde geen zieke mannetje mee naar Navaisha morgen, dus op naar het Aga Khan University Hospital (klinkt safe toch?).

Toen we aankwamen in het ziekenhuis en een beetje verdwaald rondliepen kwam er een Indiër met een korte broek en slippers (het is een nationale feestdag vandaag) naar ons toe die zich voorstelde als de Chief Operating Officer. We moesten maar even meelopen om te registreren; dat ging op zich aardig snel, maar toen begon het wachten en met name goed luisteren. We hadden namelijk al Roy z'n voornamen opgegeven: Roy Bernardus Wilhelmus. Fout, fout, fout, nooit doen! Van de 4 keer dat we moesten wachten varieerde de oproepen van Roy, Bernard Willhelm, Roy Vyverbu, Roy Bernardu.

Nu wachten jullie natuurlijk op een spannend verhaal? Niets aan de hand. Roy is in 4,5 uur tijd inmiddels aardig opgeknapt en kreeg spontaan weer kleur als we voor de zoveelste keer van het kastje naar de muur gestuurd werden. En.. we hebben weer wat meegemaakt! Hakuna Matata!

Magische 3 weken-grens!

De magische 3 weken-grens is bereikt! En ik (Bianca) maar brullen dat als ik langer dan drie weken niets deed, ik lanzaam gek zou worden. Nou het is nog niet zover hoor, nog geen dip en (bijna) geen tranen. We beginnen wat mensen te leren kennen (hoef al twee dagen niet te koken;) en we kunnen onze weg steeds beter vinden (letterlijk en figuurlijk!).

Maar na alle rariteiten uit de vorige blogs zal ik nu eens wat schrijven over ons leventje:

Roy is vanaf dag 1 lekker bezig; al de eerste dag zaten we om half 8 in de auto richting de eerste farms en inmiddels heeft hij er al zo'n 10 bezocht. Goed dat we een dikke bak hebben, want de wegen zijn lang niet altijd goed en hij komt onder de bagger terug. Gelukkig willen de bewakers de auto's hier maar wat te graag schoonmaken voor een kleine vergoeding, eurootje ofzo (en das nog veel). Hij gaat meestal vroeg de deur uit en werkt dan vaak 's middags (en 's avonds:s) thuis, omdat het in de spits geen doen is met dat verkeer. Eergister heeft tie over een ritje van 20 minuten bijna 2 uur gedaan. Als je Roy en z'n geduld een beetje kent, dan weet je het wel;)

Ik ben een beetje aan het rommelen en zoeken op internet (tussen 10 en 15 uur, want na die tijd is het een drama) en huisjes aan het zoeken. We zijn vandaag gaan kijken bij een andere Nederlander die eind november weggaat en dat zag er gaaf uit, dus ik heb goede hoop! Ik heb een abonnement bij de sportschool tussen 10 en 1 uur, zodat ik een mooie stok achter de deur heb om op te starten 's ochtends;) Verder wil ik hoogst waarschijnlijk weer gaan studeren. Heb al de nodige horrorverhalen gehoord over werkvergunningen van 8 tot 14 maanden en omdat mijn dependancepass (zodat ik in Kenia mag blijven op Roy z’n vergunning) ook voorlopig nog niet klaar is (3x hoera voor het keniaanse systeem) wordt dat echt een lang eind en zijn we bijna alweer terug;) Daarnaast weet ik niet of ik over twee jaar in Nederland weer zou gaan studeren, terwijl ik dat eigenlijk toch nog wel (deeltijd) had willen doen. Dus daar ben ik nu voor aan het informeren bij de universiteit van Nairobi en Buitenlandse Zaken.

Dit weekend gaan we trouwens op pad naar een poepsjieke lodge bij Navaisha. Heel gaaf! Verhalen en foto's volgen later...

Nat

Van een beetje regen ben je als Nederlander natuurlijk niet vies! En we wisten toen we hier kwamen dat je tussen maart en juli de 'long rains' hebt. Toen we hier waren in april hebben we daar rijkelijk van mogen genieten;)

Nu vroeg ik zojuist aan de bewaking waar hij de zon gelaten heeft de afgelopen dagen? Toen kreeg ik grote glimlach en een rij witte tanden te zien: ja het is het seizoen he! Uhm regenseizoen.. das toch in maart? Neeee dat zijn de 'long rains', nu hebben we de 'short rains'. Aha we hebben ons huiswerk niet helemaal gedaan! En hoe short duren die short rains dan wel niet vroeg ik. Oh, maar twee maanden was het antwoord. Nou dat is goed nieuws toch.

Ik heb een weerbericht-tool op de site geplaatst zodat jullie bij elke goede herfststorm kunnen zien dat wij waarschijnlijk ook een buitje hebben, maar dan wel met 20 graden;)

Hete bliksem

Woon je in Kenia, bestaat toch heel je sociale kring uit Nederlanders... Je zoekt elkaar toch op en wisselt ervaringen uit. En waar kom je die Nederlanders dan tegen? Op de feestjes van Holland in Kenia natuurlijk!

Zo hebben we afgelopen zaterdag Leids Ontzet gevierd. Haring met wittebrood en hete bliksem! We hebben hier in één avond meer haring gegeten dan we normaal in een jaar doen. De gastvrouwe had 2 dagen staan koken (al laat je hier je aardappels natuurlijk wel gewoon schillen voor een euro per dag) om voor 50 man stampot en draadjesvlees te maken. En natuurlijk naar Keniaans gebruik altijd teveel, dus we hebben nu zelfs een troostmaaltje hutspot in de vriezer staan voor als we de Nederlandse pot echt gaan missen!

Huisdier

We hebben ons eerste huisdier, zie foto...

Ben nu in dubio; ofwel ik ga nu sporten en laat de schoonmaker hem weghalen, ofwel ik trek mn stoere schoenen aan en breng hem naar buiten, uhm... hij zal wel geen tanden hebben of in ieder geval niet van die grote;)