Nu hadden mijn lieve vriendinnetjes in september al bedacht dat ik al dat Nederlandse cultuurgoed zou gaan missen. Zo sleepte ze me op zondagochtend mee naar Volendam voor onderstaand resultaat:).
Tijdens een etentje vroeg een collegaatje van Roy of we met kerst chocola wilden meenemen (wij zijn natuurlijk hét land van de chocolade, haha) waarop zijn andere collega ook iets Nederlands wilde, iets met klompen ofzo. Ik dacht eerder aan een leuke sleutelhanger met klompjes, maar Roy vroeg prompt haar maat. Gelukkig mag je tegenwoordig maar 46 kilo pp meenemen, want houten klompen maatje 40 weegt natuurlijk niets;).
Om het af te maken hebben we haar direct maar de klompendans geleerd. Volgende keer mee naar Volendam. Ze past zo in het plaatje.
Zie jij het verschil?
2 opmerkingen:
Zow, ik had sinds begin december niets meer gelezen (shame on me), maar ik ben inmiddels weer helemaal bij. Echt leuk geschreven Bianc, ik zeg doe er wat mee: journalistiek, columns, etc. "Het leven in Kenia vanuit de ogen van een blanke Nederlander...".
Ik wilde jullie gelijk maar even verrassen met het heuglijke nieuwtje dat zelfs ik verliefd kan worden en dat de gelukkige jongedame Roy's oude buurmeisje Lisette is. Ja, van een jaar of 20 geleden. 't Kan vreemd lopen in het leven. Maar ik ben heel gelukkig. Net als jullie geloof ik. Ik vind het fantastisch hoe je het daar doet Bianc!
En van Roy, tja, daar lees ik eigenlijk weinig meer over. Tip voor de volgende blog?
Een reactie posten