Uurtje verschil

Voor de bellers naar Kenia... sinds dit weekend hebben we maar weer één uurtje verschil met Nederland in plaats van twee! De reden dat we hier niet aan winter- en zomertijd doen is dat de zon gewoon elke dag om 7 uur 's ochtends opkomt en om 7 uur 's avonds weer ondergaat. Daarnaast zijn de seizoenen niet opgedeeld in winter/lente/zomer/herfst, maar lange en korte regenseizoenen. (Het lange seizoen is overigens dit weekend begonnen!!! Bizar hoe blij je als Nederlander met een beetje (?!) regen kunt zijn;)

Over tijdsverschil gesproken... Roy was afgelopen week een paar dagen in Ethiopie, en moest even twee keer kijken naar de data op zijn visa: 16 juli 2001! (25 maart 2009). Twee uurtjes vliegen en ongeveer 7,5 jaar tijdsverschil, okay zal wel goed zijn... Tot we er achter kwamen dat de Ethiopische kalender gewoon echt compleet anders is.

Voorbeeldje: de dagen die niet meer in de 4 weken van de maand passen, worden opgespaard en zo hebben ze ongeveer 13 maanden per jaar plus dat de klok elke dag op nul gaat bij zonsondergang.

Tja, zo bouw je over een paar honderd jaar wel een beetje verschil op!

FRANK goes Africa!

In Nederland ging ik nog weleens met collega's naar de FRiday Afternoon driNK, alias de FRANK. Meestal de laatste vrijdag van de maand na het werk nog even een borreltje drinken met de rest van werkend Rotterdam e.o.

Gelukkig gaan ook hier in Kenia onze borreltjes gewoon door. Vaste kroeg op donderdag, vaak even met elkaar wat eten op vrijdag en zaterdag dansen in een semi keniaanse discotheek. Maak jullie over ons maar geen zorgen;)

Afgelopen week is de nieuwe collega (opvolger van Jens) van Roy in Nairobi aangekomen en hadden we hoog bezoek van het DFG bestuur. Daar moesten we maar eens een borrel op doen. Het werd een FRiday Afternoon driNK. Alleen dan niet in een overvolle Cruise Terminal (Wilhelminapier), maar in het National Park van Nairobi, koud bier in de koelbox en een flinke hoeveelheid vlees voor de BBQ, terwijl de giraffen en zebra's voorbij drentelen en de hemel langzaam oranje kleurt... Weer eens wat anders dan uitzicht op de Erasmusbrug en de skyline van Rotterdam!

Ik vind dat we het erin moeten houden, want ik heb de FRANK wel gemist!

Blijvertje!

Helemaal vergeten te vertellen! Sinds afgelopen dinsdag ben ik eindelijk 'a Kenian Resident', joehoe! Het heeft even geduurd, maar dat betekend dat ik voortaan...

• ... niet meer elke 3 maanden Oost-Afrika uit hoef te reizen
• ... bij aankomst in Kenia bij Roy in het 'zwarte douane-rij'tje' mag staan (kort rij'tje)
• ... tot 2010 niet meer anderhalf uur achter het nationaal team van Kameroen in het 'all passports douane-rij'tje' op mijn visa hoef te wachten (erg lang rij'tje)
• ... de Keniaanse regering niet meer ga spekken met 50 US dollar voor een visa
• ... bij bezoek aan wildparken geen 60 US dollars meer ga betalen, maar ca. 1000 shilling (10 euro)
• ... hotels en lodges kan boeken voor een prikkie!
• ... nog vele andere voordelen behaal!

Je krijgt er ook nog zo'n mooi identiteitspasje bij met foto en vingerafdrukken, nou ja dat moet je even apart aanvragen. Evenals mijn Keniaans rijbewijs, want het is natuurlijk altijd leuk om een blond koppie aan te houden en te zeggen dat ze geen geldig rijbewijs heeft en daarom cola's voor alle politie-agenten moet kopen.

De favoriete woorden van een Keniaan zijn sawa, sawa (betekend jaja, ook als ze nee bedoelen) en pole, pole (slowly, slowly), dus als het een beetje meezit kan ik deze documenten zo'n beetje in bezit hebben als we weer eens huiswaarts komen, haha. We wachten het rustig af!

Let me introduce you to...

Michelle and Barack Oba... uhhh Agare. The newborn twins van onze dayguard Moses Agare.

Een tweeling erbij maakt dat hij nu zes kinderen heeft, en waarvan hij met de helft van deze kinderen in één bed slaapt. Tuurlijk zijn we blij met het nieuws en hebben we in plaats van de gebruikelijke kraamcadeautjes maar 2 pakken pampers gekocht. Alle beetjes helpen. Maar het zet je ook wel aan het denken als je weet dat je met zijn salaris niet eens één kind naar school kan laten gaan... Maar uiteraard heeft God hem gezegend met 6 kinderen. En tja daar is ook weer wat van te zeggen!

Maar goed Michelle en Barack dus... In Kenia zullen ze er vast geen lijstjes van bijhouden (zoals je die ongetwijfeld wel hebt van het aantal Marco's en Johan's geboren in de hoogtijdagen van de voetballerij), maar ik vermoed dat dit vast niet de eerste Barack of Michelle zal zijn dit jaar en dat er nog veel zullen volgen...

Warm welkom

Sinds gisteravond zijn we weer lekker thuis in Nairobi! Het liefst was in een tijdsmachine gesprongen, maar dat ging helaas niet. Gelukkig vlogen we met KLM (wat toch een beetje meer luxe betekend) en was de douanemeneer die mijn 4e visa (gelukkig geen moeilijke vragen) uitschreef snel!

Eenmaal thuis aangekomen kregen we een warm welkom van onze mensen. Zowel bij aankomst als vertrek komt de hele club (oke 3 man) uit z'n bed, echt heel lief. Lief, ja nou tegen Roy dan. Mijn eerste begroeting kwam van de nightguard: Wow, you grow fat! Afzonderlijk gevolgd door de tuinman, I can see you had fun because your body is swollen up, ahah juist ja. En dat terwijl ik de avond ervoor nog met koffer en al op de weegschaal had gestaan en ik slechts 3 kilootjes aan Warsteiner, Tiroler Grustl en Wienerschnitzel bij kon schrijven. Prima score dacht ik zo! De laatste en meest genuanceerde opmerking kwam vanochtend van de dayguard: Everytime you come back, you look so different!

Ondanks mijn verweer dat je in de kou wat meer speklaag nodig heb, ga ik morgen toch maar een rondje rennen;)