Roadtrip het vervolg...

Mijn vorige blog heb ik roadtrip deel 1 genoemd en niet zonder reden! De komende maanden worden, druk, heel druk! En een beetje gek... anders vooral! Roy en Bianca gaan op roadtrip door Kenia! Nu hoor ik jullie denken... moet er dan niet gewerkt worden?!

Dat is nou het hele verhaal. Onze vrienden en familie zijn al een tijdje op de hoogte, en wellicht heeft de tamtam allang zijn werk gedaan! We komen deze zomer terug naar Nederland, waar Roy in combinatie met zijn werkzaamheden voor Hamifleurs DFG Kenya zal voortzetten. De verslechterde marktsituatie lijkt zich voorlopig niet te herstellen en daarom heeft DFG besloten het opgebouwde netwerk en de vele ideeën voor de toekomst vanuit Nederland uit te bouwen.

Roy zal per 1 juni (1 juni? ja das al snel!) zijn werk hier neerleggen en dan gaan we op pad. Door de toch drukke opstartperiode en het idee nog tijd genoeg te hebben, hebben we eigenlijk nog veel te weinig van dit schitterende land gezien!

En we krijgen nog visite! De eerste pik ik vanmiddag op bij Jomo Kenyatta International Airport, want daar landt een vliegtuig uit Ne... uh Zwitserland! Arida en Lex komen een weekje bij ons logeren om Nairobi te zien, maar zeker ook om lekker bij te kletsen en veel wijntjes te drinken;). Daarna gaan zij op safari en zullen we ze halverwege de trip nog eens opzoeken in Tsavo Oost en Tsavo West, omdat we daar zelf ook nog niet geweest zijn!

Daarna 3 dagen rust en dan staan beiden ouders alweer op de stoep! Zij komen met lege tassen en gaan waarschijnlijk met overvolle tassen weer terug! Met hen willen we nog eens naar de Mara, maar dan met het vliegtuig. Het lijkt ons namelijk waanzinnig om met een 6 persoons- propellorvliegtuig over de uitgestrekte vlakte te vliegen en dan te landen op een airstrip van maar een paar honderd meter lang.

Op 24 juni zullen we ons mooie huis verlaten. Gelukkig heeft de collega van Roy het overgenomen, dus kunnen we een hoop spullen laten staan. Daarnaast ben ik alweer begonnen met de verkoop van de overige spullen, die we eigenlijk nog net hebben aangeschaft. Balen! Vanaf die datum zijn we afwisselend op reis en in Nairobi, om de laatste zaken af te handelen.

Volgens de laatste plannen gaat onze trip van Mount Kenya, via Samburu, Lake Baringo, Lake Bogoria naar Nakuru (blauw) en weer terug naar Nairobi, waarna we bij vrienden zullen logeren. Daarna vliegen we naar Lamu (roze), een eiland aan de kust voor een paar dagen, om af te sluiten met ons laatste weekend naar Lake Magadi (rood). De groene stippen staan voor het Tsavo en de Masai Mara (paars) waar we begin juni zullen zijn.

Rond 15 juli zullen we naar Nederland vliegen. Omdat ons huis tot 18 september is verhuurd zullen we voor de resterende maanden het huis van mijn nicht Marjolein huren. Dat is in ieder geval fijn nieuws, om in een vertrouwde omgeving een tijdelijk 'thuis' te hebben bij terugkeer in Nederland. En natuurlijk zijn we ruimschoots op tijd voor alle zomerfeestjes in Nederland. Laten we er vanaf nu maar de voordelen van zien;)

Roadtrip deel I

Afgelopen weekend zijn we naar Aberdares gereden. Eerder die week had ik wat mensen gevraagd samen een huisje te huren. Het plan kwam wat moeizaam op gang, vandaar dat we toch maar op 'stand' hadden geboekt bij Treetops, één van de twee lodges die Aberdares rijk is.

Vrijdagavond 10 uur ging de telefoon, Michiel en Corinne gingen mee op roadtrip! Ze zouden onderweg wel iets proberen te boeken. Eenmaal aangekomen bij het Outspan (voor liefhebbers van boeken over Kenia wel bekend) voor een lunch en de check in voor Treetops bleek dat we niet met de auto bij de lodge konden komen, of liever gezegd mochten komen... Esther, de manager van Treetops, heeft vast tot op de dag van vandaag nog nachtmerries van ons. Lief lachen kon ze wel, maar oplossen ho maar! Uiteindelijk lekker met een biertje op het dak van Treetops gezeten met uitzicht op Mount Kenya, om in het laatste zonnetje olifanten en andere dorstige dieren te bekijken.

Treetops is gebouwd op palen (een soort boomhut). Het doet hard zijn best om zijn elitaire imago hoog te houden, maar is eigenlijk een beetje vergane glorie. Daarnaast teert men qua marketing nog steeds op het verblijf van (toen nog) prinses Elizabeth II, die tijdens haar verblijf koningin werd omdat haar vader overleed.

"For the first time in the history of the world, a young girl climbed into a tree one day a Princess and after having what she described as her most thrilling experience she climbed down from the tree next day a Queen — God bless her." Visitors' log book of 1954, Treetops hotel, Kenya

Vandaar dat het bij uitstek vast dé plek is om 65+ reizigers te herbergen. Die zelfs een enthousiast potje kaarten niet konden waarderen. Desalniettemin smaakten de biertjes prima en hebben we onwijs veel lol gehad!

De volgende dag zou ons feestje worden. Na een vroeg ontbijt vertrokken met onze eigen auto's Aberdares National Park in. Niet veel wild gezien, maar wel waanzinnige uitzichten en massa's groen. De mannen konden eindelijk hun 4x4 eens wakker schudden. Het werd een avontuur met flinke hellingen. Af en toe flink scheef hangen, door plassen die riviertjes bleken, beetje slippen en moeilijk te onderscheiden paden. Goed dat we met twee sterke auto's waren, en nog beter dat we niet met de muffe Treetops-bus (zie boven) zijn gegaan;) Echt een supergave rit!

Helemaal gesloopt, auto onder de bagger, stof in alle hoeken en gaten, en nog na schuddend van de 'African Massage' zijn we vroeg gaan slapen. Weer een nieuw stukje Kenia gezien!

Benieuwd? Foto's staan hier!

Op de bon!

Hebben jullie in Nederland ook stoplichten?! Ja natuurlijk hebben we stoplichten. Is Nederland een ontwikkeld land?! Ja, beter dan Kenia! Really?! Dat was in het kort mijn gesprekje met een traffic security officer vanmiddag.

In Nairobi hebben we ook stoplichten, alleen stopt niemand ervoor. Op de rotondes heb je stoplichten, maar daar wordt het verkeer geregeld door agenten. In de stad heb je ook stoplichten, alleen daar houdt niemand zich eraan, en als jij besluit het wel te doen, dan is er een getoeter van jewelste!

Vandaag was ik weer eens lekker aan het verdwalen in de stad. Na een rondje of 3 reed ik gezellig achter de meute aan (waarschijnlijk door een rood stoplicht) toen ik plotseling gestopt werd door een traffic officer of ik zijn vrouwelijke collega in de auto wilde laten. Nou nee eigenlijk niet. Agenten hebben hier namelijk geen auto en als ze iemand willen achtervolgen kunnen ze bij je instappen, zodat jij de achtervolging kunt inzetten (ook al moet jij eigenlijk de andere kant op!).


Toen het vrouwtje zich gesettled had in mijn auto vroeg ik waar de reis naartoe ging (ik leek wel een taxichauffeur). Nou naar City Hall, om mijn verklaring af te leggen en mijn boete te betalen. Uh wat, welke boete en waarvoor?! Nou voor nini. Ik zeg ja maar waar heb ik dan een overtreding begaan?! Nou daar bij nini. Nu betekend nini gewoon dinges! Toen ze 6 x nini had gezegd heb ik gevraagd of ze uit wilde stappen en stapte haar iets minder vriendelijke collega in. Ik vertelde dat ik niet geloofde aangehouden te worden voor nini, en of hij wel wist waar hij me voor wilde beboeten. Dat werd niet in dank afgenomen, of ik morgen naar Court wilde?!


Court wil zeggen: een voorlopige boete van 6000 shilling, 8.00 present bij de rechtbank, waar werkelijkwaar alle zaken tegelijk voorkomen, van moord, zedendelicten, diefstad tot door rood licht rijden, waarna je (vaak) urenlang op je beurt moet wachten om te bekennen door rood te hebben gereden en dan je strafmaat krijgt en dan nog een paar uur wachten om je teveel betaalde boete terug te krijgen. Nu hadden Roy en ik bedacht dat het best weleens grappig was dat mee te maken, zo'n dag in de rechtbank, maar vertelde meneer agent... dan moest ik m'n auto wel achterlaten en met de matatu naar huis!


Misschien beter niet naar de rechtbank! Okay op naar City Hall, waar ik m'n auto maar even op de stoep moest zetten, (misschien dat tie daar ook nog een boete voor wilde uitschrijven;)) Naar binnen als de enige mzungu in de verre omtrek, zeggen dat ik schuldig was, mijn bekeuring voor door rood licht rijden ontvangen, dit vodje bij een andere balie om laten zetten in een factuur voor over een zebrapad rijden (jaja) en weer bij een andere balie betalen. Al met al bij mijn auto kwam er inderdaad een ander juffie waarom ik geen parkeerkaart had en hoe ik binnengekomen was, en hoe ik nu dacht er weer uit te gaan, gna gna. En oja, dat dit geen officiele parkeerplaats was. Of ik even bij de hoofdingang wilde gaan vertellen wat ik kwam doen, mijn parkeerkaart halen en dan weer terug zou komen. Toen ik net bedacht misschien zou kunnen proberen te gaan huilen, liet ze me toch gaan!


Nog duidelijk beduust van dit hele gebeuren ging ik prompt spookrijden. En reed ik, okay dit klinkt als een hele slechte grap, maar het is echt waar, bijna achteruit tegen een politieauto mét LET OP slapende politieagent, reed. Waarop een andere auto toeterde. Ik was mijn geld al aan het tellen voor mijn volgende boete, maar de politieagent sliep rustig door. Het leek wel een slechte film!

Voor het eerst tijdens ons verblijf in Kenia, staat de luiheid van de Keniaan me wel aan:)

Crazy Sunday

Wat doen Roy en Bianca nou op een willekeurige zondagmiddag in Kenia?! Nou meestal op Keniaans tempo opstaan, ergens in het zonnetje ontbijten of noem het brunchen (dat kan tot een uur of twee a drie toch?!;), het VI scoreboard refreshen met 0,01 kb per seconde of gewoon helemaal niets.


Vandaag was anders...
Ik wist Roy over te halen samen naar Masai Market op Yaya Centre te gaan. Samen, echt waar! De eerste en laatste keer dateert van 9 november en toen is Roy demonstratief in de auto gaan zitten zo leuk vond tie het;) Maar vanmiddag ging goed, en resulteerde in slechts 1 aanbieding voor zijn ketting en vijf ruilpogingen voor zijn Converse pet en... deze twee waanzinnige houten beelden:)

Zondagavond is normaal gesproken een nog luier vervolg van de dag, maar ook daar kwam vandaag verandering in. Deze blog schrijf ik namelijk tijdens een eeuwigdurend potje 'teiltje schuiven'. Voor speluitleg moet ik verwijzen naar de foto. Het enige wat je ervoor nodig hebt is een flinke regenbui, pannetjes, teiltjes, en goede ogen!

Nou ik stop, want het is mijn beurt, en ik geloof niet dat we aan de winnende hand zijn. Misschien morgen even een mannetje bellen...

Zuidgeest en co goes safari!

Nog een paar uurtjes en dan is het weer rustig hier in huis! 10 dagen lang allemaal leuke dingen gedaan en gezien! Met als klap op de vuurpijl onze trip naar Masai Mara en Lake Nakuru afgelopen dagen! Echt zo leuk, en ook wel bijzonder om met weer eens met je broertje en zusje op 'vakantie' te zijn. (Het is tenslotte alweer een jaartje of 10 geleden;))

Ons doel was natuurlijk de big 5 (leeuw, luipaard, neushoorn, olifant en buffel) te spotten. Masai Mara is het enige park waar je de complete big 5 kunt zien, met een beetje smokkelen is dat ook gelukt (die zwarte neushoorn was wel erg ver weg, en al dachten wij dat het beest een slurf had, het was er echt één, aldus onze gids Ben!)

Zondagochtend vroeg vertrokken we richting Masai Mara, waar we na een lunch en een duik in het zwembad nog even de bush in gingen! We vielen direct met onze neus in de boter, toen we een groep van 12 jonge leeuwen en leeuwinnen zagen. Die leeuwen vonden ons trouwens niet zo boeiend als wij hen. Zie onderstaande foto;)

Volgende ochtend vroeg uit de veren voor een lange dag in het park! Na de eerste (leeuw) van de big 5, hebben we ook de overige 4 kunnen zien! We hadden echt super mazzel met onze gids (alias haviksoog), die gewoon lekker links ging als de overige safaribusjes rechts gingen. Zo hebben we op een haartje na een cheeta kill gemist, maar wel supermooie plaatjes geschoten van de net gevangen prooi en zagen we een pasgeboren buffel baby die onder toeziend oog van de gehele kudde zijn eerste stapjes maakte. Al moesten we wel een beetje uitkijken, want de enorme mannetjes van de groep hielden ons gevaarlijk goed in de gaten.

Veel mensen die op safari gaan missen het luipaard in hun rijtje, maar wij hebben er maar liefst 3 gezien. Twee in Masai Mara en eentje in Nakuru, waar we vanaf dinsdagmiddag waren. In Nakuru werd ook onze 'gesmokkelde' neushoorn ruimschoots goedgemaakt. Zowel de zwarte als de witte neushoorn is hier ruim vertegenwoordigd. Zo ruim dat we er de slappe lach van kregen, zeker toen een mannetje zijn territorium plasje zo ongeveer tegen onze auto deed, en de tranen echt over onze wangen liepen. Tijd voor een biertje! De volgende dag nog een rondje om het meer gedaan en naar het viewpoint gereden, waar we uitzicht hadden op het meer, dat roze ziet van de flamingo's.

Echt een supertrip! Met héél veel foto's! Gewapend met 3 camera's zijn er ongeveer 1700 foto's geschoten. Maar wees gerust, er staan er slechts 90 op onze fotosite!